ขนมกรุบ เป็นขนมภูมิปัญญาท้องถิ่นของอำเภอไชยา  จังหวัดสุราษฎร์ธานี เดิมนิยมใช้เป็นขนมในงานมงคลต่างๆ เช่น งานบวช งานแต่งงาน ปัจจุบันมีความนิยมในการบริโภคลดลงเนื่องจากขนมกรุบมีรูปลักษณ์ รสชาติ และบรรจุภัณฑ์ไม่ดึงดูดใจผู้บริโภค อีกทั้งกระบวนการผลิตยุ่งยากและใช้ระยะเวลาในการผลิตค่อนข้างมาก ลูกหลานจึงไม่นิยมสืบทอดภูมิปัญญาการทำขนมกรุบนี้  งานวิจัยครั้งนี้มุ่งหวังที่จะทำให้ขนมกรุบได้กลับมารับความนิยมอีกครั้งหนึ่ง จากการศึกษาพบว่าในปัจจุบันมีเพียงตำบลป่าเวเพียงตำบลเดียวเท่านั้นที่ยังคงผลิตเพื่อจำหน่ายอยู่ ซึ่งมีการผลิตเพียง 2 ราย และได้รับการสืบทอดองค์ความรู้และวิธีการผลิตขนมกรุบมาจากบรรพบุรุษ ทำสืบต่อกันมาจนปัจจุบัน จากการศึกษาสภาพปัญหาในการทำขนมกรุบพบว่าปัจจัยที่ชาวบ้านต้องการพัฒนาประกอบด้วยการพัฒนากระบวนการผลิต  รูปลักษณ์ รสชาติของผลิตภัณฑ์ รูปแบบของบรรจุภัณฑ์ รวมทั้งอายุการเก็บรักษาของผลิตภัณฑ์ขนมกรุบ

  การพัฒนารสชาติขนมกรุบจากสูตรดั้งเดิมที่เคลือบด้วยน้ำตาลทรายแดงและน้ำตาลทรายขาวมาเป็นการเคลือบด้วยรสชาติต่าง ๆ  6 รสชาติ คือ น้ำพริกเผา หมูหยอง ใบเตย ช็อคโกแลต งาดำ และงาขาว  ผู้บริโภคให้การยอมรับการเคลือบด้วยรสชาติใหม่มากกว่ารสดั้งเดิม โดยพบว่า  การเคลือบด้วยน้ำพริกเผา รองลงมาคือรสใบเตย ช็อคโกแลต  งาดำ งาขาว หมูหยอง น้ำตาลทรายแดง และน้ำตาลทรายขาว  ตามลำดับ